شفاعت از منظر استاد
حضرت استاد علّامه حسن زاده در این باره میفرمایند: « کتابی در شفاعت دیدم خیلی قطور ، آن را مطالعه اجمالی کردم دیدم که چه چیزهای بی مبنایی نوشته است مثل اینکه پدری فرزندش را بزند و او قهر کند و عموی او دست بچه را بگیرد و نزد پدرش بیاورد که این یک بار را به من ببخش که دیگر اشتباه نمیکند پس شفاعت نوعی پارتی بازی شده است و از این گونه امور ومطالب که به نام اسلام نازنین به فکر مردم تزریق میکنند . ظواهر اینجا را اصل قرار میدهند وحقایق آن سویی را با این ظواهر می سنجند». دروس شرح فصوص الحکم ج1 ص61 . در جای دیگر نیز میفرمایند « آنچه از برخی از احادیث به دست میاید این است که مومن ( که از دنیا رفته است ) میتواند بر طبق اندازه علم وعمل خود اهل خود را زیارت کند برخی از آنها میتوانند هر چند روز یک بار و برخی هم کمتر یا بیشتر پس از این مطلب تو حدس بزن( میزان زیارت انسان کامل را) که همانا ارواح کملین (انسانهای کامل )مشرف هستند بر این نشأه طبیعت به صورت علی الدوام ... پس بدان که هرچه را در این دنیا زراعت کنی همان را در آنجا برداشت میکنی وهمینطور است جمیع مقامات اخروی مانند شفاعت ، که شفاعت در آن دنیا زمانی نصیب تو میشود که بذر آن را در مزرعه قلبت در این دنیا کاشته باشی پس شفاعت را باید از این دنیا با خود ببری نه اینکه پنداری پارتی بازی است» مآثر آثار ج 1 ص 324
حضرت آیة الله صمدی املی میفرمایند : «حدیثی داریم از جانب معصوم که در قیامت پیغمبر وارد جهنم میشود و شفاعت میکند اگر ما عمر خود را بگذاریم برای فهم همین یک حدیث و اگر این حدیث برای ما حل شود مسأله قیامت برای ما حل میشود و شفاعت بدین معناست که انسان کامل با شخصی که قابلیت کمال دارد با هم شفع شوند یعنی جفت شوند تا انسان کامل آن شخص را به کمال برساند». شرح رساله رتق وفتق جلسه 25و26

به جانم قسم هر کسی فهم این کتاب ها (شرح اشارات ، شفا ، تمهیدالقواعد ، مصباح الانس ، شرح فصوص ، اسفار ، وفتوحات) روزی اش نشود ، به فهم خطاب محمدی نمی رسد.