صاحب عرش علامه حسن زاده

عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد       ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست

برادم به فکر خود باش واز خویشتن غافل مباش .همواره کشیش نفس بکش .مرد فکر باش که فکر لبَ عبادت است مناجات وراز ونیاز با دوست را قطع مکن وخلوت را از دست مده .به حقیقت بگو الهی آمدم تا کامروا گردی .سخن وخوراک وخواب باید به قدر ضرورت باشد با عهد الله که قرآن مجید است هر روز تجدید کن .صمیمانه دست توسل به پیغمبر وآلش در زن که آن خوبان خدا وسایط فیض حق اند اللهم صل علی محمد وآل محمد. سوره اخلاص را با اخلاص بر زبان داشته باش .با خلق خدا مهربان باش از سخنان ناهنجار گرچه به مزاح با شد بر حذر باش خلاف مگو اگرچه به مطایبت( از روی شوخی ) باشد از قسم خوردن اگرچه به راست احتراز کن چه ایستاده ای دست افتاده گیر تا می توانی نماز را در اول وقت بجا آور .تجارتت را مغتنم بشمار که انسان بی کار از دنیا وآخرت هر دو می ماند . داد وستد مانع بندگی نیست .در مطلق امور میانه رو باش .

گرچه منزل بس خطرناک است ومقصد نا پدید                   هیچ راهی نیست کانرا نیست پایان غم مخور

تازیانه سلوک ( بر گرفته از نامه ها وبرنامه های حضرت استاد ) ص 31